De Westlandse Zoom moet al ver voor onze jaartelling bewoond zijn geweest. Men leefde op de droge grond langs de kreken. Die waren ontstaan door de machtstrijd tussen de zee en de Maas, waaruit later de Gantel zou ontstaan. De sporen uit de Romeinse Tijd, opgegraven in Poeldijk, getuigen van bewoning al vroeg in de 4e eeuw. Maar pas in de 12e eeuw is er sprake van permanente bewoning met het aanleggen van dijken. Het bestaan is er hard, tot men er eigenhandig de grond verbetert door het te ‘geesten’ en te bewerken tot zavel; een mengsel van veen, klei en zand. De zavel blijkt bijzonder vruchtbaar en waar men tot die tijd vooral haver, tarwe, rogge, gerst en hennep verbouwde, legt men zich laat in de 18e eeuw toe op de teelt van groente en fruit. Historisch cultuurgoed zoals bijvoorbeeld oude boomgaarden en fruitmuren krijgen een respectvol plekje binnen de plannen.